ياسنت لويى رابينو ( مترجم : غلامعلى وحيد مازندرانى )

85

مازندران و استرآباد ( فارسى )

سنهء 906 هجرى است حاكى ازين كه آن بنا منسوب به سيده بىبى فضه خاتون دختر امير سعيد و زن سلطان امير شمس الدين متوفى است . و آن كار استاد على نجار بن استاد فخر الدين بن استاد على و كتيبه به خط احمد بن حسين نام است . در مشهدسر بقعهء بىبى سكينه نيز هست كه در آن كتيبه‌اى دارد بتاريخ 873 هجرى و حاكى است كه آن بنا بر روى قبر بىبى سكينه دختر امام موسى كاظم ساخته شده و در آن منسوب به سيد خجسته فرزند فخر الدين بابلكانى است و شمس الدين نجار پسر استاد احمد سازندهء آن بوده است . در ديگر هم كتيبه‌اى داشت كه من به خواندن آن موفق نشده‌ام . راه محمود آباد به فرح آباد از سياه رودبار ميگذرد و در دو طرف اين رودخانه دو ده قرار دارد بنام تفنگا و اهلمه ( و دهى به همين نام اهلمه در دو ميلى دريا است ) « 70 » و شليت و ملاكا با دو محله در حد بين آمل و بارفروش واقع است . سپس از محله‌هاى سرخ رود كه بوسيلهء رودخانه‌اى به همين نام كه شعبهء هراز است از يكديگر جدا ميشوند و از وزرا و شير رود گذشته به فريكنار ميرسد . در آنجا گدارى در عرض رودخانه است كه از آنجا رفت‌وآمد ميكنند . فريكنار در هفت ميلى مشهدسر واقع است . در نيم فرسخى شرقى مشهدسر مير رود واقع است كه عميق مىباشد ولى عريض نيست و از گدارى در آن رفت‌وآمد مىشود . در آنجا مسافر از دهانهء قديمى رودخانه بابل كه بوسيله اهالى در حدود سال 1850 مسيحى به مسير فعلى منحرف شده به سمت مشرق به محله باقر تنگه ميرود . بعد جاده از تالار در قسمتى كه چپكرود نام دارد و لاريم و سياه رود « 71 » عبور نموده و هشت ميل دور تر از آن محل برودخانهء فرح آباد ميرسد . در حدود سال 1857 مسيحى ( صد سال پيش ) دو برج بلند هشت ضلعى كه از يكديگر چندان دور نبودند در مغرب رودخانه